Mostrar mensagens com a etiqueta Libros. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Libros. Mostrar todas as mensagens

09 agosto 2009

I want to be someone who believes...

2666

"... -El libro es mío-dijo-, yo se lo he prestado.

-Es increíble- dijo Morini-, qué casualidad.
-Pero naturalmente yo no lo he leído, no sé alemán.
Espinoza le preguntó por qué motivo, entonces, lo había comprado.

-Por la portada- dijo Johns-. Trae un dibujo de Hans Wette, un buen pintor. Por lo demás -dijo Johns-, no se trata de creer o no creer en las casualidades. El mundo entero es una casualidad. Tuve un amigo que me decía que me equivocaba al pensar de esta manera. Mi amigo decía que para alguien que viaja en un tren el mundo no es una casualidad, aunque el tren esté atravesando territorios desconocidos para el viajero, territorios que el viajero no volverá a ver nunca más en su vida. Tampoco es una casualidad para el que se levanta a las seis de la mañana muerto de sueño para ir al trabajo. Para el que no tiene más remedio que levantarse y añadir más dolor al dolor que ya tiene acumulado. El dolor se acumula, decía mi amigo, eso es un hecho, y cuanto mayor es el dolor menor es la casualidad..."



Casualidades... Ouro e mercurio, de dúas a tres, de tres a ningures e a outras tantas, -Laura di que ¡¡¡Vaia lona!!!-, recuncho no Milk un xoves pola noite, matucolas mentres fumo como Poicard co final dun o principio doutro, barba de mes e medio para que ninguén che adeviñe o xesto, as dúas Lorelais das que falamos (a de Heine non conta), festas e cumpreanos de corpo presente e demasiado (pouco) /corasón/... Pelletier e Espinoza, Morini e Liz Norton, Mr. Jones and me, 100 ¡¡Déixame en Paz!! por día... máis puta que a Deneuve en Belle de jour, ¡¡¡Tanto me ten, como lle dixo Mario a Luigi despois de coller o cogumelo verde...Búscate a vida!!!, querido Black Hole Sun I can´t see God in the numbers 192.168... Fuck, Fuck, Fuck... Godot e Beckett agardan por min para ir a feira do libro... and my youth I pray to keep???... eu non a quero, queda con ela rapaz, descompresións canceladas, record guinnes de decepcións propias e alleas, economía da amizade, prefiro "Vetusta Mierda" que morrer axeonllado, Doña Asunción dicíndome: "non máis neno, que lles teño medo". Navego xunto a Bolaño a piques os dous de morrer de urxencia, a quen non lle reine esta singradura xa sabe o que facer...don't look back in anger I hear you say...máis ben poucas

----------------
Now playing: Counting Crows - Mr. Jones
via FoxyTunes

29 março 2009

Y sólo tengo miedo de mi propia vida...

Dr Manhattan Mars
"8-3-09 /8:32

Comezo a coñecer a composición do monstro... non sei se aprenderei ou serei quen de voltar a comezar... pero si sei das súas franquezas... así é máis doado gañar unha discusión... Non é Annabel, mais é algo que comeza a empregar os mesmos mecanismos..."

Na superficie de Marte, Jon Osterman deixa caer unha fotografía...Eu pernocto orbitando cos ollos abertos tubularmente a través do Trópico de Cáncer... a luz dun sentimento chega agora a terra... anos luz despois da súa morte...

La Motta cae á lona despois do primeiro golpe e desta vez non quere erguerse de novo... un segundo despois Alexander Supertramp morre. Unha vez a dor se esvae é Cris o que morre...Mateo Blanco, digo Harry Caine, digo Lluís acariña na pantalla a imaxe de Lena, digo Penélope... eu esnaquizo unha parada de autobús para quedarme co cartel... digo, eu miro unha parada de autobús pensando no cartel...

Canto máis se achega a queimadura, da que só vexo asomando, os espellos azuis, por entre o medio dos estúpidos cadáveres, máis se alonxa a chama... un segundo despois e por cuarta vez, somos xa completos descoñecidos... anos luz despois da súa morte...a luz dun sentimento chega agora a terra... o que foi un planeta xa non existe... o Dr Manhattan marchou hai tempo...

"28-03-09/ 7:43

"Trato de encontrar una salida/Pero no recuerdo ni por dónde hemos entrado aquí/y contemplo junto a mí el cadaver del que fui,según tú, en una ocasión..."

Voltar a ser Calci-Fer de novo... non dar a ninguén máis do que mereza... porque se alguén pensa que hai algo máis, é aínda máis estupido do que son eu mesmo..."

----------------
Now playing: Nacho Vegas - El ángel Simón
Now playing: Nacho Vegas - Ocho y medio
via FoxyTunes

15 janeiro 2009

Der Vorleser

El Lector

"Während der wochenlangen Gerichtsverhandlung fühlte ich nichts, war mein Gefühl wie betäubt. Ich provozierte es gelegentlich, stellte mir Hanna bei dem, was ihr vorgeworfen wurde, so deutlich vor, wie ich nur konnte, und auch bei dem, was mir das Haar auf ihrem Nacken und das Muttermal auf ihrer Schulter in Erinnerung riefen. Es war, wie wenn die Hand den Arm kneift, der von der Spritze taub ist. Der Arm weiß nicht, daß er von der Hand gekniffen wird, die Hand weiß, daß sie den Arm kneift, und das Gehirn hält beides im ersten Moment nicht auseinander. Aber im zweiten unterscheidet es wieder genau. Vielleicht hat die Hand so fest gekniffen, daß diese Stelle eine Weile lang blaß ist. Dann kehrt das Blut zurück, und die Stelle kriegt wieder Farbe. Aber das Gefühl kehrt darum noch nicht zurück."

A voz humana é o instrumento con maior capacidade de evocar os sentimentos fondos e radicais, dende a nana máis lene e agarimosa ao berro máis arrepiante. A experiencia que alguns libros supoñen mellora e aumenta o seu ton cando é alguén máis quen chos le.

O insomino post-2008 substituíume o REM polo INEM e os ollos se me apegan de día tanto como se me abren de noite. Así déitome escoitando unha nana de capítulo final en alemán e érgome cun saudo a xeito de prólogo na mesma língua. Onte namentres o facía acougado polo silencio e porque non dicilo: abraiado. Ollaba coma nova a queimadura de finais de decembro, e cavilaba en que o maís fermoso do lume e dalo por morto cando se cadra non o está.

----------------
Now playing: Mark Lanegan - Carry Home
via FoxyTunes

01 novembro 2008

Ou con amor ou con odio, pero sempre con violencia

Cesare Pavese

En ocasións a literatura fai mofa de un:

"25 de diciembre

O con amor o con odio, pero siempre con violencia.


Ir al confinamiento no es nada; volver de allí es atroz.

El hombre de las masas no debería ser correcalles, sino el disciplinado. Nosotros no somos ni lo uno ni lo otro.

Hay algo más triste que envejecer, y es continuar siendo un niño.

Si joder no fuese la cosa más importante de la vida, el Génesis no comenzaría por ahí.

Naturalmente, todos te dicen "¿qué importa?" No hay sólo esto. La vida es varia. El hombre vale por otra "cosa" pero nadie -ni siquiera los hombres- se dignan a mirarte si no tienes esa fuerza que irradia. Y las mujeres te dicen ¿qué importa?, etc. pero se casan con otro. Y casarse quiere decir construir una vida. Y tú no la construirás nunca. Esto quiere decir haber sido niño demasiado tiempo: esto.

Si te ha ido mal con ella, que era todos tus sueños. ¿con quién te podrá ir bien nunca?"

E que fai un???, pois roubar unha dentadura postiza e devólverlle o sorriso.
----------------
Now playing: Nacho Vegas - Ella me confundió con otra persona
via FoxyTunes

21 outubro 2008

Never smile at a crocodile

Crying Cake

Hai poucas semanas que comecei a tentar solventar algúns dilemas, e hai poucas semanas que comecei a ler algúns libros, ambalas cousas se mesturan co que vexo e escoito con resultados impredecíbeis.

"There had been times of late when he would have preferred a death by wild horses to the itch of suspicion that had so degraded his joy..."

Hoxe flotando na auga, coa cabeza case que completamente sumerxida decátome de que o único que non se atopa cuberto de líquido son o meu nariz, ollos e boca. Doulle voltas case que tres segundos e atopo o pensamento... gardado no seu sitio, no caixón marcado cun gran C ... Tick-tock-tick-tock ...the croc...

"-Oh, so you've finished dreaming, - said the Cenobite, perusing him as he lay panting on the bare boards. -Good-. She stood up. The tongues fell to the floor, like a rain of slugs. -Now we can begin- she said."

Fames e sedes fanse meirandes con cada día de esforzo; pois tumbar a mente a través do corpo é unha tarefa cuxas recompensas atópanse cheas de tortuosas contrapartidas, e conterse convertíuse agora nun ás pretérito que brilla a milleiros de anos luz da mesa de póker na que se barallan hoxe as miñas opcións.

Hai desculpas que só se poden pedir xusto despois de facer dano, eu non quero facer ningunha das dúas cousas. Tentamos obviar o feito de que ter a boca aberta á beira do Nilo máis dun día á semana e xa perigoso dabondo, cando o máis duro é abrila e dicir algo con sentido, mentres que no camiño de Mefistófeles as cousas volvense feitos simples e directos: agocharse baixo a auga, atopar a configuración de Lemarchand, agardar pola melodía e pola campá.

O que queda por vir descoñezoo por completo, e non ter nada que perder pode servir ata para xustificar que as primeiras e inmotivadas bágoas dun ano que debeu estar cheo delas, roubeillas... quizais... a un crocodilo.

"...She would wait and watch, as she had always watched and waited, hoping that such a puzzle would one day come to her. But if it failed to show itself she would not grieve too deeply, for fear that the mending of broken hearts be a puzzle neither wit nor time had the skill to solve.
"

----------------

11 agosto 2007

Estados de ánimo


Lembreime hoxe de Benedetti, non sei se no medio deses pasos de peóns que atraveso en vermello ou co ollar perdido entre a xente coma sempre...

"...Pero hoy me siento apenas
como laguna insomne
con un embarcadero
ya sin embarcaciones...


Lembreime do libro negro, lembreime do marcapáxinas coa rá dourada (agasallo dos meus pais), lembreime barbeándome, auga fría, e alguen máis, a non se reflexar no espello...

...una laguna verde
inmóvil y paciente
conforme con sus algas
sus musgos y sus peces.


Lembreime do libro negro no fondo do estante, lonxe da miña vida. Lembreime do marcapáxinas da rá dourada que endexamais o abandonou. De barbearme... xa casenunca me lembro. Pregunteilles ao libro e á rá dourada...


...sereno en mi confianza
confiando en que una tarde...
te acerques y te mires,
te mires al mirarme."


...E tamén eles se lembran...

23 maio 2007

Now it's the hour




"Personalmente llevo toda la vida buscando magia. Sigo haciéndolo. Esa es exactamente la razón por la que estoy aqui en la autopista 93. Tengo que irme de Pocatello porque todo lo que conozco- mi casa, mi familia, mis amigos- se ha quedado sin magia como a quien se le acaba la gasolina. Todo lo que me resta por hacer es levantar el pulgar y echar a andar..."

Sempre pensei que son os libros os que o escollen a un e non viceversa.

27 abril 2006

If you're going to read this, don't bother...








...Para cultivar o ego...





















...Para colonizalo... (Gracias Sú... meu anti-3libras)




















...Para destruilo... e recomezar

05 janeiro 2006

Page 23, sentence 5 meme

Page 23, sentence 5 meme

1. Grab the nearest book.
2. Open the book to page 23.
3. Find the fifth sentence.
4. Post the text of the sentence in your journal along with these instructions.

A miña meme: "Then Everyone Looks away"

Pertence a Haunted de Chuck Palahniuk




Deixades as vosas memes?

Vía Emerecindo